بارخدايا! توانايي نيکو راهنمايي کردن را به من ارزاني ده و شرح صدري به من عطا فرما تا جايگاه امني براي رنج ها و اسرار انسان ها باشم.اگر در اين راه اندوهگين شوم يار و غمخوارم تويي و اگر نوميد شوم اميدم تويي.(اقتباس از صحيفه سجاديه) آرامش زندگی :: کودک

اسلاید شو

بازدید:
تاريخ : 1396/06/13
✍️دعوا، یکی از مزایای داشتن خواهر یا برادر در خانه است. چون چنین کودکی، قبل از ورود به جامعه، خواهر یا برادری داردکه با او اختلاف سلیقه و اختلاف نظر دارد و با درگیری هایی روبرو می شود که باید سعی کند آنها را حل کند. والدین باید به فرزندان خود اجازه رویارویی با چنین مشکلاتی را بدهند...

این کار آنها را برای آینده آماده می کند. اگر دعوا یا بحث میان کودکان، کلامی بود، بهتر است دخالت نکنید و به هیچ وجه نقش قاضی را در این میان بازی نکنید. مثلا عده ای همیشه به فرزند کوچک تر می گویند که: «تو باید به برادر یا خواهر بزرگ تر خود احترام بگذاری.» یا به فرزند بزرگ تر می گویند که: «تو باید رعایت کنی، هر چه باشد تو بزرگ تر هستی.» با این کار، کودک نسبت به والدین خود احساس منفی ای پیدا
می کند.





کودکان کم توان ذهنی چه ویژگی هایی دارند؟

در اکثر کلاس ها و مدارس ویژه، کودکان و دانش آموزان کم توان ذهنی قادر نیستند به موفقیت های لازم نایل شوند و در نتیجه پایان سال تحصیلی مردود می شوند و ناموفق می گردند.
شما به عنوان یک مادر، پدر یا یک معلم با تجربه مشاهده کرده اید که گاهی اوقات دانش آموز نمی تواند به خوبی مداد را در دست بگیرد، نمی تواند به درستی روی صندلی بنشیند و یا دچار حواس پرتی، عدم تمرکز و اختلال کاستی توجه است. برخی از دانش آموزان به دشواری راه می روند و یا دست هایشان حس ندارد. هر کدام از این دشواری ها می تواند بر فرایند یادگیری و یاددهی تأثیر منفی بگذارد و شما را و دانش آموز را با عدم موفقیت روبرو سازد و موجب ناکامی شما و او گردد.
برخی از دانش آموزان کم توان ذهنی دچار محرومیت عاطفی هستند. چنین محرومیتی می تواند از شرایط خاصی، مانند مرگ یکی از والدین، طلاق، شرایط اجتماعی نامناسب و نظایر آن ناشی شود و به رشد همه جانبه کودک آسیب رساند.
علت چیست؟ این مشکلات از کجا ناشی می شود؟ چه باید کرد؟ اکثر این مشکلات هنگامی بروز می کند که کودک کم توان ذهنی مهارت های پیش نیاز را در سال های پیش از دبستان در خانواده کسب نکرده، فاقد انگیزۀ پیشرفت است، به خود اعتماد ندارد و عزت نفس خود را از دست داده است. در برخی مناطق ایران، مسأله فقر، دو زبانگی و مهاجرت مزید بر علت می شود و بر مسایل کودکان کم توان ذهنی می افزاید.

وظیفۀ نظام آموزش و پرورش ویژه و عادی چیست؟ در چنین شرایطی نظام آموزش و پرورش وظیفه دارد با استفاده از روش غنی سازی آموزشی و محیطی به نیازهای آموزشی ویژه این قبیل دانش آموزان توجه کند و خدمات آموزشی ویژه (آموزش ترمیمی) و خدمات ویژه (گفتار درمانی و کاردرمانی) و امکانات مناسب دیگر را فراهم کند تا این گونه دانش آموزان قادر شوند تا حدی از برنامه درسی عادی بهره مند گردند و کمبودهای خود را جبران کنند. در چنین شرایطی عوامل ناکامی، دغدغه خاطر از عقب ماندن و شکست تحصیلی به تدریج از بین می رود و زمینه های پیشرفت و شکوفایی آنان فراهم می شود.

شایان ذکر است که به طور معمول هوش افراد در یک جامعه به طور بهنجار توزیع می شود و همان طور که گفته شد کودکان کم توان ذهنی در تمام جوامع دیده می شود و خاص جامعه ما نیست. در ایران در سال های گذشته تلاش شده است برنامه های آموزشی مناسب در مدارس و مراکز ویژۀ دانش آموزان اجرا شود. دانش آموزان کم توان ذهنی، مانند دیگر دانش آموزان، نیازهای آموزشی ویژه دارند و در معرض خطر و احتمال شکست تحصیلی هستند. از این رو، توصیه می شود تا جایی که امکان دارد این گونه دانش آموزان در کلاس های تلفیقی و در دبستان های عادی جایابی آموزشی شوند و تحت آموزش فراگیر قرار گیرند. کلاس های تلفیقی، کلاس هایی هستند که با تعداد کمی از دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدرسه عادی تشکیل می شود و فرصت های بسیاری را برای یکپارچه شدن در فعالیت های عادی مدرسه فراهم می کند. به طور معمول در کلاس های تلفیقی، معلمان تلفیقی تدریس می کنند که به طور اختصاصی آموزش دیده اند  و به مسایل کودکان، مانند مسایل عاطفی، تحصیلی و خانوادگی آنها آشنایی دارند.

منبع: کتاب خانواده و کودکان با نیاز های ویژه/ تالیف دکتر احمد به پژوه



شاغل بودن والدین می تواند باعث لوس شدن بچه ها شود!

والدینی که شاغل هستند و دلشان برای بچه در در طی روز تنگ می شود یا فکر می کنند که به علت داشتن شغل آن طور که باید به بچه نمی رسند و از این بابت احساس گناه می کنند، برای جبران این کمبود سعی می کنند تمام خواسته های فرزند خود را برآورده کنند و هدایای زیادی برای او می گیرند و اشتباه ها و بی ادبی های کودک را نادیده می گیرند.
به محض این که کودک احساس کند پدر و مادرش در صدد تسکین او هستند، نه فقط راضی و ساکت نمی شود، بلکه حریص تر می شود.
چنین والدینی نیز مانند والدینی که شاغل نیستند، باید به خود اطمینان کنند و هر نوع بی نظمی و بی انضباطی کودکان خود را کنترل کنند.
مطمئن باشید، چنین  انضباطی برای تربیت بچه ها بهتر است و والدین و کودکان از مصاحبت یکدیگر بیشتر لذت می برند/ل




بازدید:
تاريخ : 1395/12/19

تاثير روش تربيت پدر بر دختر

روانشناسانی که روی انگیزه های افراد مطالعه میکنند دریافته اند که بسیاری از زنان موفق پدرانی داشته اند که استعداد آن ها را پرورش داده و باعث شده اند تا از کودکی احساس جذابیت و دوست داشتنی بودن کنند.
 ماجوری لوزاف دانشمند علوم اجتماعی به مدت چهار سال روی زنان موفق مطالعه کرد و به این نتیجه رسید که وقتی پدران با دختران خود مانند افراد جالب و شایسته احترام و تشویق رفتار میکنند آنها به زنان موفق تری بدل میشوند .
"احساس" زنانی که چنین رفتاری از جانب پدر خود میدیدند این بوده که پرورش استعدادها در آنها باعث به خطر افتادن زنانگی نمیشود.
این پدران علاقه زیادی به زندگی دختران خود نشان میدادند و آنها را تشویق میکردند تا به طور فعال به زندگی حرفه ای یا علاقمندی های خود در زمینه سیاست، ورزش یا هنر توجه نشان دهند.
زنانی که تایید و پذیرش پدر را احساس کرده اند، اطمینان دارند که از سوی دنیا پذیرفته خواهند شد.





به بد زبانی یا فحش دادن کودک توجه نکنید
ممکن است با توجه زیاد به بدرفتاری کودک، به نحوی تشویقش کنید؛ بنابراین:
وقتی کودک بد زبانی می کند، بیش از حد واکنش نشان ندهید . خیلی جدی وقاطعانه به کودک بگویید که دوست ندارید چنین کلماتی را به زبان بیاورد وبرازنده ی او نیست که چنین صحبت کند.اگر واکنش شدید نشان دهید، برای مثال ترساندن کودک یا خندیدن به او، ممکن است به تکرار آن رفتار ترغیبش کنید؛ به ویژه در ارتباط با کودکان، چون فکر می کند بیان چنین واژه های نوعی بازی است، واژه هایی که ممکن است حتی معنای آنها را هم درک نکند.
https://telegram.me/childpsy



بازدید:
تاريخ : 1395/11/28




بازدید:
تاريخ : 1395/10/05




بازدید:
تاريخ : 1395/07/03
 آرامش زندگی, [۲۴.۰۹.۱۶ ۲۱:۳۸]
ناخن جويدن در كودكان

 يكی از مسائلی كه همواره ذهن والدين را درگير ميكند، جويدن ناخن در كودكان است.

 علت عمده ناخن جويدن ترس و اضطراب واغلب فشارهای عصبی و استرس و تنش كودك است. كودكی كه در محيط تنش زاست، برای مدتی با اين عمل آرام ميشود.

 از جمله علل جويدن ناخن، دعوای والدين، جدايی والدين، ترس از امتحانات، محيط پرتنش خانه و... است.

 اگر كودك شما ناخنهايش را می جود، ابتدا علت اين عمل را پيدا كنيد و دقت كنيد كه چه زمانهايی كودكتان اين كار را انجام مي دهد؟
از كودكتان سؤال نكنيد كه چرا ناخنهايش را ميجود، او در اكثر مواقع، اين عمل را ناخودآگاهانه انجام ميدهد. موقعيتهايی كه منجر به جويدن ناخن ميشوند را شناسايی كنيد.

برای_پدر_مادرها
 @aramesh1471



بازدید:
تاريخ : 1395/06/13
قلقلک دادن کودکان

قلقلک را معمولا بزرگسالان شروع می کنند، با وجود این مردم اغلب دوست ندارند کسی آن ها را قلقلک بدهد و ما هم اغلب نمی خواهیم کسی را قلقلک دهیم. پس چرا فکر میکنیم بچه‌ها از آن لذت می برند؟
در حقیقت بچه‌ها از این که کسی آنها را قلقلک بدهد متنفرند،مگر اینکه واقعا بتوانند آن را بپذیرند، یعنی خود آن را انتخاب و شدت و مدت آن را کنترل کنند.
وقتی بزرگسال قلقلک می دهد و بچه حرفی نمی زند یعنی آن را دوست ندارد. این حرکت مانند هر درد دیگری،از جمله زدن ،بدن او را اذیت می کند. خنده کنترل ناپذیری که قلقلک به دنبال می آورد اصلا بیان آزادانه خوشحالی نیست. در واقع اگر کودک می توانست نفس خود را کنترل کند، خنده اش با جیغ کشیدن های «بسه دیگر!»،«نکن» یا «کافیه دیگر!» مخلوط می شد.
گاهی قلقلک کودک را آنچنان عاجز و ناتوان می سازد که نمی تواند یک کلمه حرف بزند و کودک ناراحتی خود را از طریق پرخاش یا دیگر راههای مخرب نشان می دهد.
اگر چه اکثر کودکان، اگر حق انتخاب را به خودشان بدهیم به احتمال فراوان دوست ندارند آن ها را قلقلک بدهند، گاهی ممکن است از قلقلک بازی لذت ببرند اما فقط و فقط وقتی که توان و اختیار خود را از دست ندهند و شروع و نحوه آن بر اساس نظر کودک باشد.

برگرفته از کتاب «تربیت بچه‌ها،
 تربیت خود ماست»
اثر دکتر نائومی آلدورت



بازدید:
تاريخ : 1395/05/08
مشاوره كودك, [۲۹.۰۷.۱۶ ۱۰:۱۴]
فوبي كودك
بررسی جروم کیگن راجع به صفت بازداری یا کمرویی با این یافته ها مرتبط است که در فوبی ها عوامل ارثی موثرند . وقتی نوباوگانی که چهار ماه از عمرشان می گذشت ، اسباب بازی یا محرک دیگری نشان داده می شد، تعدادی از آنها بی قرار شده و گریه سر می دادند.این الگوی رفتاری که ممکن است ارثی باشد ، می تواند زمینه ساز ظهور فوبی در آینده باشد.برای مثال، در یک بررسی، احتمال بروز فوبی در آینده برای کودکان کمرو  و خجالتی، پنج برابر کودکان آرمیده بود.
آسیب شناسی روانی/دیویسون/مهدی دهستانی
نقل: مقدم، ١٣٩٥
https://telegram.me/childpsy
كانال مشاوره و روان درماني كودك





بازدید:
تاريخ : 1395/04/02
استرس مادر در دوران بارداری
استرس مادری با سطوح بالای هورمون های استرس (اپی نفرین،نوراپی نفرین،و هورمون آدرنوکورتیکوتروپین) در جریان خون جنین ارتباط دارد و مستقیما روی شبکه عصبی اثر کرده فشار خون ، ضربان قلب وسطح فعالیت را بالا می برد.مادران مبتلا به سطح بالای اضطراب احتمال دارد کودکان بیش فعال، تحریک پذیر و کم وزن که در خوردن و خواب مشکلاتی دارند داشته باشند تا مادرانی که سطح پایین اضطراب دارند .
منبع : خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک ، ترجمه نصرت الله پورافکاری ص 37
نقل: مقدم، ١٣٩٥
لينك كانال مشاوره و رواندرماني كودك
https://telegram.me/childpsy



دکتر کریمی ثانی, [۰۷.۰۵.۱۶ ۰۹:۰۵]

موضوع: اختلال بيش فعالي كودك از نوع فقدان توجه
براي اين اختلال نه نشانه مطرح شده است و چنانچه فرد شش يا بيش از شش نشانه را داشته و اين نشانه ها با سطح رشدي او همخواني نداشته و تاثير مستقيمي بر عملكرد اجتماعي، تحصيلي بگذارد فرد مبتلا به اين اختلال است.
نشانه ها:
١- اغلب از عهده توجه دقيق به جزئيات بر نمي آيد.
٢- اغلب نمي تواند بر تكليف يا بازي تمركزم كند.
٣- اغلب وقتي به طور مستقيم مورد خطاب قرار مي گيرد انگار نمي شنود.
٤- اغلب از دستورالعمل ها پيروي نمي كند و از عهده انجام تكاليف مدسه بر نمي آيد.
٥- اغلب در سازماندهي تكاليف و فعاليت ها مشكل دارند.
٦- اغلب از پرداختن به تكاليفي كه مستلزم تلاش ذهني مداوم است اجتناب مي كنند.
٧- غالبا اشياي ضروري براي انجام دادن تكاليف يا فعاليت ها را گم مي كند.
٨- اغلب بر اثر محرك هاي نامربوط سريعا دچار حواس پرتي مي شود.
٩- اغلب در فعاليت هاي هر روزه فراموشكار است.
نقل: كريمي ثاني، ١٣٩٥
منبع: كتاب  راهنماي تشخيصي و آماري اختلالات رواني، ترجمه هاشمي ميناباد و عرب قهستاني، ١٣٩٤



لیلا مقدم, [۱۷.۰۳.۱۶ ۱۴:۱۷]

باهوش بودن مهمتر است یا متفکر بودن؟

برای اثبات اینکه باهوش بودن چقدر مهم است کافی است زندگی باهوش ترین انسانی که از او تست گرفته شد  را ارزیابی کنیم.
در یکسالگی توانست بخواند، در ۹ سالگی به ۸ زبان زنده دنیا صحبت میکرد، در ۱۲ سالگی وارد معتبرترین دانشگاه جهان یعنی هاروارد شد، توانایی خارق العاده در یادگیری زبان های متفاوت و ریاضیات داشت، برخی بهره هوشی او را  ۲۵۰  تخمین زده اند ، در سن ۴۶ سالگی هم از دنیا رفت ، یکی از کارهای مشهور او اختراع زبان Vendergood بود، آیا او را میشناسید؟ برای اینکه اسم او را بدانید باید به اینترنت مراجعه کنید.
«ویلیام جیم سایدیس» بهره هوشی اش از انیشتن و ادیسون و داوینچی و هر انسان  چند قرن اخیر بیشتر بوده ، پس چرا ما او را نمی شناسیم؟ چون ما در نهایت انسانهای متفکر برایمان تاثیرگذار خواهند بود نه صرفا انسانهای باهوش، هوش یک ابزار است  و تفکر مهارت استفاده از این ابزار.
من نمیدانم اگر سایدیس به اندازه ادیسون متفکر بود چی اختراع میکرد ولی میدونم که از هوشش می تونست بهتر استفاده بکنه.
والدین عزیز پس اینقدر دنبال عدد  آی کیو نباشید، ما نیاز به تفکر داریم. از مسابقه کی باهوش تره به تمرین تفکر بپردازیم، درود به مادر و سپاس از پدری که  می داند  مهارت تفکر را باید تا قبل از نوجوانی به کودکش بیاموزد./ل








دانایی مشغول نوشتن با مداد بود.
کودکی پرسید: چه می نویسی؟
دانا لبخندی زد و گفت: مهم تر از نوشته هایم، مدادی است که با آن می نویسم.
می خواهم وقتی بزرگ شدی مثل این مداد بشوی!
پسرک تعجب کرد! چون چیز خاصی در مداد ندید.
عالم گفت پنج خصلت در این مداد هست. سعی کن آن ها را به دست آوری.
اول: می توانی کارهای بزرگی کنی، اما فراموش نکن دستی وجود دارد که حرکت تو را هدایت می کند و آن دست خداست!
دوم: گاهی باید از مداد تراش استفاده کنی، این باعث رنجش می شود، ولی نوک آن را تیز می کند. پس بدان رنجی که می برى از تو انسان بهتری می سازد!
سوم: مداد همیشه اجازه می‌دهد برای پاک کردن اشتباه از پاك كن استفاده کنی؛ پس بدان تصحیح یک کار خطا، اشتباه نیست!
چهارم: چوب مداد در نوشتن مهم نیست؛ مهم مغز مداد است که درون چوب است؛ پس همیشه مراقب درونت باش که چه از آن بیرون می آید!
پنجم: مداد همیشه از خود اثری باقی می گذارد؛ پس بدان هر کاری در زندگی ات مى كنى، ردی از آن به جا مى ماند؛ پس در انتخاب اعمالت دقت کن./ل





بازدید:
تاريخ : 1394/11/10





مرز بین محبت کردن و لوس شدن بچه ها

بچه ها باید تبعات رفتارشان را ببینند



به این مثال توجه کنید؛ شما به فرزندتان می گویید اتاقش که قلمرو شخصی اش است را بعد از بازی تمیز کند ولی او حرف شما را گوش نمی دهد و شما هم با این استدلال که اتاقش را جمع نکرد و بچه است و خودش نمی تواند، خودتان اتاق او را تمیز می کنید. در حالی که این کار اشتباه است.

والدین باید بگذارند اتاق بچه نامرتب بماند و او سختی های بی نظمی را تحمل کند و وسایلش گم شود و در مجموع تبعات بی نظمی اش را ببیند و یاد بگیرد باید نظم داشته باشد. حتی این قضیه در مورد بچه های کوچک نیز مصداق دارد. مثلا بچه خردسال شما زمان غذاخوردن، اصلا غذا نمی خورد. شما نیز از روی محبت دنبال او راه می افتید و التماسش می کنید تا غذایش را بخورد در حالی که این کار نه تنها محبت نیست بلکه لوس کردن بچه است.

رفتار درست این است بگذارید بچه تا وعده بعدی غذا گرسنه بماند و سختی بکشد ولی در عوض یاد می گیرد زمان غذا خوردن باید بیاید و غذایش را بخورد. در حقیقت والدین با رفتارشان باعث می شوند شخصیت کودکشان راه تکامل را طی نکند و او یک فرد وابسته ضعیف بار بیاید و در سنین نوجوانی و جوانی نمی تواند زندگی اش را مدیریت کند.شاید این سوال برایتان پیش بیاید که چگونه باید برای محبتمان قید و شرط بگذاریم؟ پاسخ این است که محبت شما به فرزندتان به قید و شرط نیاز ندارد و باید به فرزندتان بگویید او را به عنوان یک آفریده و هدیه خدا و یک موجود ارزشمند دوست دارید و هیچ قید و شرطی برای دوست داشتن این موجود ارزشمند وجود ندارد ولی این بدان معنا نیست که همه رفتارهای تو مورد تایید من است، درواقع، منظور این است که در مورد رفتارهای بد باید به او آموزش دهید و بعد از آموزش اگر فرزندتان خواسته نامعقولی داشت، نباید آن را بپذیرید./ل





چگونه به فرزندان خود عزت نفس دهیم؟!

✳️ به كودك كمك كنيد به خود اعتماد كند. او را به طور مستقيم تصحيح نكنيد. اشتباهاتش را با تنبيه و داد زدن جواب ندهيد. بگذاريد بداند همه اشتباه ميكنند.

✳️  وقتی فرزندتان به سراغ شما می آيد، كارتان را قطع كنيد (صحبت با تلفن، حرف زدن با يك دوست، تماشای تلويزيون) و به چشمانش نگاه كنيد. اگر لازم بود به  او بگوييد صبر كند تا كار شما تمام شود.


✳️  با او قهر نكنيد.

✳️  نام فرزندتان را با آهنگی خوش بيان كنيد.

✳️  پدر و مادر بايد در مقابل فرزندشان عضوی واحد باشند. اگر اختلاف برای انتخاب روش تربيتی داريد اجازه ندهيد فرزندتان از آن آگاه شود.

✳️  از شش سالگی برای فرزندتان مربی ورزشی بگيريد تا در رشته یی خاص موفق شود. بهترين ورزشها مخصوصا برای دختران فوتبال و بسكتبال است.


✳️  احساسات فرزندتان را تاييد كنيد. "ميدونم می ترسی" به جای، اينكه ترس نداره. "ميدونم خسته یی" به جای، بسه غر نزن.... گاهی با سليقه او برای خود خريد كنيد و وقتی با او هستيد از آن وسيله استفاده كنيد.


✳️  گاهی از او معذرت بخواهيد تا بداند ما همه اشتباه ميكنيم.

✳️  گاهی در جواب سوالش بگوييد نميدانم تا بداند ندانستن بد نيست.

✳️ به او مسئوليتهایی در حد توانش بدهيد.

✳️  حرمت نفس خود را افزايش دهيد. كودكان از ما الگو ميگيرند.

✳️  بر نقاط قوت فرزندتان تاكيد كنيد.

✳️  اجازه دهيد فرزندتان ريسكهای بی خطر بكند. بگذاريد اشتباهات بی خطر انجام دهد.

✳️  بگذاريد در مورد غذا، لباس، بازی و مسايل خصوصی زندگيش خودش تصميم بگيرد و در صورت نياز به كمك شما، به آنها احساس گناه ندهيد.

✳️  هرگز فرزندتان را مخصوصا در مقابل ديگران مسخره نكنيد. در جمع به او نخنديد مگر زمانی كه او چنين انتظاری از شما دارد.

✳️ فرزندان بايد بدانند پدر و مادرشان آنها را بی قيد و شرط و در هر شرايطی دوست دارند.

✳️ به همسرتان مقابل فرزندتان بی احترامی نكنيد.

✳️ اگر به كسی آسيب زدند يا به حقوق كسی تجاوز كردند متوقفشان كنيد، و به ديگران هم اجازه ندهيد به حريم فرزندتان تجاوز كنند. شما هم حريم و مالكيت فرزندتان را محترم بدانيد.

✳️  برد و باختشان برايتان بی اهميت باشد. وقتی تلاششان را كردند حتی اگر برنده نبودند برايشان جشن بگيريد.

✳️ وقتی با شما حرف ميزنند تمام حواستان را به آنها بدهيد.

✳️  فرزندان را وارد اختلافات خانوادگی نكنيد.

✳️  هرگز بر او برچسب بد، بی ادب، بی تربيت، چلفتی، ترسو... نزنيد.

✳️  بر سر فرزندتان فرياد نزنيد.

✳️  برای كارهایی كه برايشان ميكنيد بر سرشان منت نگذاريد.

✳️  با هيچ كس مقايسه نكنيد.

✳️هرگز بدی كسی را جلو فرزندتان يا به فرزندتان نگوييد.

✳️هرگز با كودك درد دل نكنيد.

✳️ زمانی كه فرزندتان اشتباهاتش را با شما در ميان می گذارد، او را مقصر خطاب  نكنيد.

✳️ او را جلوی ديگران حتی خواهر و برادرش تنبيه نكنيد.

✳️  اجازه ندهيد شاهد دعوای شما با همسرتان  باشد/ل





تماشای تلویزیون برای کودکان نوپا آری یا نه؟
كودك زير بيست ماه نبايد پنج دقيقه هم به صفحه ديجيتالي مخصوصا تلويزيون خيره شود. از دو سالگي بين نيم تا يكساعت ميتوانند تلويزيون تماشا كنند. بحث محتواي برنامه نيست بلكه حركات سريع خط و نقطه و نور در تصاوير صفحات ديجيتالي بر سلولهاي مغز اثر گذاشته و اثرات آن در سنين مدرسه مشخص ميشود.

تحقيقات در موسسه پزشكي كودكان در امريكا (اي اي پي) نشان ميدهد كه تماشاي تلويزيون در كودكي خطر ابتلاي كودكان را به بيش فعالي و عدم توجه و تمركز در سالهاي بعدي زندگي را افزايش ميدهد. تحقيقات نشان ميدهد اين اسيب از سن ٧ سالگي قابل مشاهده است.
دكتر ديميتري كريستاكسي با تحقيق روي ٢٠٠٠ كودك نشان داد كه كودكان به ازاي هر ساعت تماشاي تلويزيون، ده درصد بيشتر مبتلا به بيش فعالي شده اند.
طبق تحقيقات دكتر ديميتري، حركت سريع و نور و نقطه ها در صفحه ديجيتالي تلويزيون باعث تحريكات شديد و سريع مغز مي شود و اين تحريكات باعث صدمه به مغز كودك و عوارض بعد از آن مانند كمبود توجه كودك در كتاب خواندن و درس خواندن خواهد شد.

موسسه پزشكي كودكان توصيه مي كند كودكان زير دو سال به هيچ وجه تلويزيون تماشا نكنند.


دكتر ديويد هيل نويسنده و متخصص كودكان در كتاب والدين مثبت با توجه به تحقيقات انجام شده تماشاي تلويزيون را براي كودكان زير دو سال زيانبار توصيف ميكند. دكتر هيل در كتاب خود به تشريح مراحل رشد مغز كودك را در سه سال اول و تاثير زيانبار تلويزيون توضيح مي دهد.
مغز كودكان ديد سه بعدي را با نگاه به اجسام واقعي توسعه مي دهند. در حالي كه تلويزيو اجسام را دو بعدي و تخت به تصوير ميكشد.
محققان دانشگاه كورنل گزارش مي دهند كه رابطه اماري كافي بين تماشاي تلويزيون در كودكان زير سه سال و بيماري اوتيسم وجود دارد. اين تحقيقات به اين معني نيست كه دليل ابتلا به اوتيسم پيدا شده است، اما تحقيقات نشان ميدهد كه تماشاي تلويزيون ميتواند باعث تحريك اين بيماري در كودكي شود.

نظر پرفسور اسپاک در مورد تلویزیون و کودک و تاثیر آن در رشد تخیل و زبان دو تا سه ساله ها:
چیزی که به شدت توصیه می کنم از آن استفاده نکنید تلویزیون است . حتی با کیفیت ترین برنامه های تلویزیونی هم، تخیل کودک را محدود می سازند . چون تلویزیون همه کارها را خودش انجام می دهد و ضرورتی ندارد که کودک تلاشی بکند ./ل



بازدید:
تاريخ : 1394/08/25
کشمکش خواهر و برادرها

یکی از اتفاقاتی که غالبا پس از تولد فرزند دوم دغدغه خانواده ها می شود اختلاف نظر و کشمکش خواهر و برادرهاست.
این کشمکش های به ظاهر ساده و کودکانه غالبا ریشه در نوع رفتار والدین با کودکان دارد.
و ادامه ی آنها نیز به روش برخورد والدین با مسایل میان فردی کودکان بستگی دارد.



برای پیشگیری یا کنترل این وقایع چند توصیه زیر می تواند کمک کننده باشند:
1- از دفاع بی چون و چرا از کودک کوچکتر خودداری کنید

2- هیچ گاه بدون گوش دادن به هر دو کودک به اعلام نظر نپردازید و قصاص پیش از جنایت نکنید

3- از یک الگوی ثابت در برخورد با کودکان بهره بگیرید و یک بام و دو هوا قضاوت نکنید

4- همیشه حق با کودکی نیست که گریه می کند سعی کنید به صحبت های هر دو توجه بدون قضاوت و پیشداوری داشته بتشید

5- حتی اگر قادر به اجابت تقاضای یک کودک نباشید ، او را از همدلی محروم نکنید

6- وقتی تقاضای یک کودک را رد می کنید یا می پذیرید، همان پاسخ را برای کودک دوم در موقعیت مشابه بکار ببرید

7- وقتی کودکی توسط کودک دیگر کتک می خورد به جای سرزنش فرد خاطی با کودک کتک خورده همدلی کنید و توجه خاص در آن موقعیت به او داشته باشید

8- کودکانتان را در هیچ زمینه ای با هم مقایسه نکنید. هر کدام از آنها انسان های مستقل و منحصر به فردی هستند

9- بجای انتظار از کودکان برای ارایه یک نوع رفتار در موقعیت های مشابه، بر توانایی های هر فرزندتان در موقعیتی که بهتر عمل می کند تمرکز داشته باشید.

10- فرزندانتان را به حل مشکلات میان فردیشان تشویق کنید و مدام نقش قاضی را به عهده نگیرید./ل





دعوای خواهر وبرادرها را به یک فرصت تربیتی تبدیل کنید.

هر والدی که بیش از یک فرزند دارد، میداند که دعوای خواهر و برادری میتواند گاهی آرامش کل خانواده را به طور بنیادی بر هم بزند. آداب معاشرت به معنای قابلیت درک و بیان احساسات و رفتارهایی است که روابط مثبت را تسهیل میکند. هر بار که بچه ها یاد میگیرند احساسات شدید خود را به جای مشت و لگد و فریاد، تبدیل به کلمات کنند، یک قدم در راه آموختن آداب معاشرت برداشته اند. یک سوال بسیار رایج در میان والدین این است: "موقعی که بچه ها دعوا میکنند، ما باید دخالت کنیم یا نه؟" سوال بعدی این است: "بهترین راه کمک به حل اختلافات بچه ها کدامست؟"

تحقیقات در این مورد نشان داده است که یکی از اصلیترین دلایل دعوای خواهر و برادران، جلب توجه والدین است. بنابراین گفته میشود که والدین نباید وارد دعوای آنها شوند، برای اینکه اینکار باعث میشود آنها بیشتر دعوا کنند. البته در این میان یک اشکال وجود دارد. تکلیف آنکه در دعوای خواهر و برادری ضعیف تر است چیست؟ اگر پدر و مادر دخالت نکنند، آیا حق او ضایع نخواهد شد؟ پس والدین نمیتوانند دخالت نکنند چون حتی میان دوقلوها هم اغلب یک نفر دست بالاتر را دارد. شاید بهتر باشید بگوییم والدین در دعوای خواهر و برادرها چگونه باید مداخله کنند؟ دخالت والدین باید بیشتر حالت تربیتی داشته باشد تا دستوری. والدین با دخالت خود باید به کودکان درس حل مسئله مشارکتی و کنار آمدن با عقیده مخالف را بدهند. چگونه؟

1- قوانین خانه را با صدای بلند تکرار کنید. به هردو طرف دعوا به صورت یکسان گوش بدهید. به طوری که هردو فرزند تصدیق کنند که به میزان مساوی به حرفشان گوش داده شده است.

2- به بچه ها کمک کنید تا احساسات خود را با خواهر یا برادر خود در میان بگذارند.

3- به آنها بگویید: "من مطمئنم شما دو نفر میتوانید با هم کنار بیایید به شرطی که هرکدام خوب به حرف آنیکی گوش کنید و خود را به جایش بگذارید."

اگر کارهای فوق الذکر را به دفعات انجام دهید، بچه ها مهارت حل مسئله را یاد میگیرند و دعوای خواهر و برادرها محلی برای رشد مهارتهای اجتماعی خواهد بود. از سوی دیگر هوش هیجانی کودکان رشد خواهد کرد. فراهم کردن موجبات رشد هوش هیجانی کودکان را شاید بتوان بعد از ایجاد دلبستگی ایمن، دومین وظیفه بزرگ والدین دانست. /ل






  1  2  3   ...